
La Fontaine d'Amour - zomer 2024
In mijn eerder blogbericht 'Artemis Krachtdier: Ontmoet jouw Gids op het Pad van Transformatie' refereerde ik naar het pad van de Roos enerzijds en anderzijds naar de kleur van de draad van mijn krachtdrum.
Hier deel ik met veel liefde mijn gedicht dat ik tijdens dat transformatieproces schreef. Tevens duid ik ook graag wat het pad van de Roos betekent: het pad van de Roos wordt vaak geassocieerd met Maria Magdalena en de weg van vrouwelijke wijsheid, liefde en spirituele bevrijding. Het symboliseert innerlijke transformatie, heling en het belichamen van je authentieke kracht.
In spirituele tradities verwijst het naar het pad van onvoorwaardelijke liefde, balans tussen het goddelijke vrouwelijke en mannelijke, en diepe verbinding met de essentie van het bestaan.
Het jaar 2024 stond voor mij persoonlijk symbool als het jaar waarop ik op dit pad werd geïnitieerd en mij er voortaan op blijf begeven. Dit is het pad waar mijn ziel mij naartoe leidt en waarop ik mij steeds een laagje dieper weet te bevrijden. In de zomer van 2024 ben ik dan ook bewust naar de Katharenstreek afgereisd. Volgens de legende zou Maria Magdalena naar deze plek gevlucht zijn en La Fontaine d'Amour was haar favoriete badplaats. Toen het moment aangebroken was dat ik de plek voor mij alleen had, heb ik daar volop mijn krachtdrum bespeeld. Ik was zielsgelukkig en deze herinnering koester ik tot in de eeuwigheid.
Misschien MAANifesteerde ik dit pad wel op het moment waarop ik het lumineuze idee had om samen met een vriend tijdens de volle maan in Boogschutter op 23/05/2024 opnames te maken voor een promofilmpje voor de opstart van Fair-I-Tale. Die avond startte met een regenboog, gevolgd door spontane bliksemopnames en eindigde met een heldere hemel en een prachtige volle maan. Alle weerelementen waren aanwezig—alsof het universum zelf de magie van het moment bevestigde.
Ik sloot het jaar af met mijn eerste A-Muze-Ment wandeling, waarbij ik het lied 'De Roos' van Ann Christy doorvoeld zong voor de wandelaars in een stukje ongerepte natuur. Op het einde van dit lied verschenen er twee witte reetjes—een magisch teken van puurheid, spirituele groei en een diepe verbinding met het goddelijke. Dit moment voelde als een bevestiging van het pad dat ik bewandel en de energie die ik mag delen met de wereld.


Volle maan in boogschutter op 23/05/2024
La Vie en Rose
Mijn naam is Roos, ik haat roos!
Mijn moeder hield meer van het kleur dan van mij,
want ik was de herinnering van wat zij niet mocht zijn.
De jaren streken aan ons voorbij
en zodus een diepgewortelde razernij.
Ik dook in mijn verborgen pijn
en toen contacteerde mijn overleden vader mij.
Hij herinnerde mij aan wie ik altijd moest zijn.
VRIJ!
Ik verloor alles wat niet langer paste bij mijn WARE ZIJN.
Mijn waarheid achterhaalt mij
als ik me verstop achter een glazen gordijn.
Ik kan niet iemand zijn die ik niet ben,
hoe hard ik dit soms ook ontken.
Het is mijn KERN!
Vandaag ben ik Roos
en ik ben niet langer boos.
Wat vind ik roos VERSCHRIKKELIJK MOOI.
Want het is de kleur van BLIKSEM
en het verwijst naar mijn innerlijke STROOM.
Waarheidsgetrouw ben ik de vrouw waar ik van droom.
Wat is het leven mooi!

Reactie plaatsen
Reacties